Februari 2010

Ruiri – Lake Naivasha - Lake Nakuru en safari
Dinsdag, 16 februari Ruiri - Lake Nakuru, met een onderbreking in Lake Navaisha en overnachting in Merica hotel in Nakuru. Vanmorgen om 6.00 uur opgestaan, want om 7.00 uur zou Jozef ons met een terreinwagen ophalen voor onze eerste safaritocht. Maar in plaats van Jozef, kwam Mozes, en hoewel die geen 40 jaar te laat kwam, was het toch wel een half uurtje later, want Mozes was verdwaald…… Vanuit Ruiri volgden we een wirwar van allerlei onverharde zandwegen richting Nairobi, van daaruit volgden we een deel van de hoofdweg, die dwars door Kenia loopt. We passeerden vele kleine zeer armoedige dorpjes. We reden door een glooiend bergachtig, maar zeer vruchtbaar landschap met o.a. veel koffie- en theeplantages en maïsvelden. Maar ook zagen we onderweg, en langs de weg veel apen. Veel van de gronden, werkelijk duizenden hectares groot, zagen we een prachtig landschap met een wonderschonen vegetatie. Daar mag nooit gebouwd worden, omdat dit tot de nazaten van Lord Lamain behoort, waarin bij testament werd bepaald dat dit gebied alleen als natuurgebied beheerd mag worden. Na circa 2¾ uur rijden bereikten wij het dorpje Navaisha. Hier volgden we een onverharde weg naar het meer. Onderweg passeerden we een soort kassa, waar ons zwemvesten werden uitgereikt. Daarna volgden we opnieuw een lange onverharde weg, die door drooggevallen vlaktes naar het meer voerde. Daar konden we beiden instappen in een 8 persoons kano. De kano werd voortbewogen door een grote aanhangmotor en bestuurd door een gids. Het was een magnifieke tocht, veel zon en wat wind door de haren. We kregen veel vogels te zien, o.a. Nijl- en andere ganzen, Aalscholvers, Kingfishers, (IJsvogel) Zeearenden en vele andere, niet door ons te determineren. Maar ook zagen we heel veel Nijlpaarden in groepjes. Onderweg kregen we de gelegenheid om een eiland, tegen betaling, te bezoeken. Aanvankelijk dachten we, zullen we dit wel doen, het was vrij duur. Maar kom je over de hond, dan kom je ook over de staart. Dus maar doen… Nou dat viel gelukkig niet tegen, want even later wandelden we met een gids dwars door een veld met Gnoes, gevolgd door een groot aantal Zebra's, Reebokjes, Impala's en Giraffen etc. Om circa 12.30 uur stapten we weer in de auto om onze weg te vervolgen. We moesten toen nog circa 2 uur rijden om in Nakuru te komen. Vlak voor Nakuru kwamen we op een gescheiden vierbaans weg te rijden. Na circa 1 km rijden, haalde onze chauffeur in, maar een auto voor ons, reed erg langzaam. Daarna week onze chauffeur weer uit naar de binnenstrook, hier aangekomen reden we zeer kort achter een aantal andere auto's, die plotseling afremden. Onze chauffeur trachtte daarna weer op de andere baan te gaan rijden, maar sneed nu de eerder langzaam rijdende auto op de andere baan. Met als gevolg een behoorlijke slingering en aanrijding. Onze auto werd aan de achterzijde beschadigd en de andere auto kwam met een behoorlijk grote blikschade in de berm terecht. Behalve blikschade waren er gelukkig geen persoonlijke ongelukken bij betrokken en kwamen we allen met de schrik vrij. Na circa 1 uur vervolgden we onze weg naar ons hotel, daar werden we afgezet. En de chauffeur zou de auto in Nakuru laten repareren. Van de geplande middagsafari kwam dus niets meer terecht. In het hotel gebruikten we de lunch. Het viel ons evenwel op dat er in dit, overigens keurig verzorgde, hotel, een Chinese invasie had plaats gevonden. Verder viel het ons op, dat deze gasten verschrikkelijk brutaal waren, dikwijls drongen ze voor als je in de rij stond en we beleefden het zelfs, dat ons tafeltje, nadat we de soep hadden genuttigd, en opnieuw naar het buffet waren voor een volgende gang, plotseling door een Chinees echtpaar in beslag was genomen, ondanks het feit dat het duidelijk zichtbaar was dat wij daar hadden gezeten. Vervolgens deden we ons middagdutje. Toen we wakker werden, werd het behoorlijk donker. Dit voorspelde weinig goeds. Zelf wilde ik nog graag even de stad in om onze eerste kaarten te posten en ik moest nog een adapter kopen. Janneke kon ondertussen even orde op zaken stellen in de prachtige kamer en suite. Plotseling regende het. De regen leek aanvankelijk mee te vallen, maar helaas, ik was nog geen 100 m van het hotel verwijderd, toen het begon te stortregenen. Ik zocht snel een portiek op, waar ik vrij lang met een aantal Kenianen gescholen heb. De straten en de trottoirs stonden blank…….. Je kon er niet meer lopen. Daarna heb ik een winkeltje opgezocht, waar ik een adapter heb gekocht en al snel had ik als Jan toerist een grote groep Keniaanse kooplieden om me heen, die me allerlei zaken wilden verkopen. Voor een aantal ben ik bezweken, o.a. voor een aantal kaarten. Daarna ging ik naar het hotel terug en gingen we eten en de foto's op de laptop plaatsen en ons verslag bijwerken. Janneke schreef ondertussen de gekochte ansichtkaarten. Het is inmiddels al weer over half elf, (bij jullie half negen) en morgen moeten we weer vroeg opstaan voor de volgende safaritocht. We wensen allen welterusten.

Woensdag, 17 februari
Safaritocht in het Nationaalpark Lake Nakuru. We zijn vanmorgen om circa 7.00 uur opgestaan, daarna hebben we ontbeten en vervolgens vertrokken we om 8.30 uur naar het Nationaalpark Lake Nakuru voor een zgn. GAMEDRIVE met de terreinauto. Hiervan kon het dak naar boven geheven worden. We arriveerden daar om 9.00 uur en zijn er tot circa 14.00 uur gebleven. Het was een machtig mooie tocht. We waren met name onder de indruk van de stilte….. Niet onder woorden te brengen…. We zagen daar in hun natuurlijke omgeving o.a. Apen, Marabu's, Zebra's, Nijlpaarden, Impala's, Hyena's, Waterbokken, zeer grote Giraffen, Hagedissen, Gnoes, en een grote hoeveelheid en verscheidenheid aan Flamingo's en zelfs, dat was betrekkelijk uitzonderlijk, een Luipaard in een boom. Verder talrijke dieren, o.a. vogels waarvan we de naam niet weten. Een dergelijk talrijk aantal en verscheidenheid hebben we zelfs in het Paul Krügerpark in Zuid-Afrika niet gezien. Om 15.00 uur waren we weer in het hotel, waar we de lunch gebruikten. Tijdens de lunch brak er evenals gisteren opnieuw een wolkbreuk uit. Het hoosde, zoals we zelden hebben meegemaakt. En dat wil wat zeggen als je dat met je ruim 70 jaren nog mag ervaren….... Daarna het gebruikelijke middagdutje en met de hand geschilderde kaarten gehaald, plus postzegels. Zo meteen zullen we nog proberen om onze laatste berichten naar jullie te verzenden.

Op Safari in Masai
Mara. Verblijf in Maisa -Mara Hippo en Masai Mara Sofa Lodge.

Donderdag, 18 februari Reis van Lake Nakuru naar Masai-Mara. Overnachting, deze zou plaatsvinden in Keekorok, maar werd om ons onbekende reden, ja, overboeking, verplaatst naar de Mara Hippo Safari Lodge. Voordat we ons verslag van deze dag samenstellen, willen we al onze medereizigers van harte bedanken voor hun spontane reacties. Graag hadden we voor iedereen hier al onze reactie op willen geven. Maar dat kost ons zelf enerzijds te veel tijd, en anderszins krijgen we met heel veel moeite onze berichten op de Website. V e e l moeilijker dan uit Amerika, Canada, Nieuw Zeeland etc. Vanmorgen zijn we om half zeven opgestaan en om half acht zijn we vertrokken voor een tocht van circa 350 km. Het was a LONGWAY……. Gedeeltelijk over verharde wegen, maar ook een zeer groot gedeelte over onverharde zandwegen. Gedeeltelijk reden we door vruchtbare gebieden en dikwijls door woestijnachtige gebieden. Enfin we hoopten maar dat we met Mozes geen 40 jaar onderweg zouden zijn. Dat viel mee, het waren er slechts 7,5 uren….. Maar toch…………de auto was eigentijds, maar de rest, je had het idee, dat de tijd hier 2.000 jaar heeft stilgestaan. We waanden ons dikwijls in een gebied van: "En er waren herders in die landstreek etc. met kudden schapen en/of geiten, koeien, etc…….. " Plotseling kon je je verbazen over een grote kolonie Ooievaars….. en langs de weg soms nog niet geëvolueerde mensen (apen)………. Om circa 3 uur kwamen we echt in het "LAND OF NOW WHERE" met het "onderkomen" voor de nacht. Dit bestond uit een soort kamp met legertenten. Deze stonden ieder onder een rieten dak. In de tent was waarachtig een toilet met douche aanwezig. Vannacht moet Abraham dus met Sara in een tent slapen…… Zoals gezegd, we kwamen hier om 3 uur aan, waarna we meteen konden lunchen. En…….. om 4.00 uur gingen we in de regen alweer op safari tot 7.00 uur in het Nationaal Park Maisa - Mara. We dachten moet dit nou……. Maar ja, je bent hier maar een keer in je leven……. Weer allerlei dieren, gezien, te veel om op te noemen. Maar zeer veel prachtige Gazelles. En tot onze grote verbazing kwamen we op nog geen 10 meter afstand te zien, hoe een "Cheeta" paartje, (een kleine soort luipaard) een mannetjes Gazelle (Impala) zat te verorberen. Zeer spectaculair, je hoorde de botten kraken……….. Het beestje was na een wilde achtervolging net ten prooi gevallen. De ene Cheeta zat de ingewanden van zijn prooi al scheurend op te vreten en zijn partner zat op enkele meters afstand op zijn/haar beurt te wachten. Na terugkomst hebben we gegeten in een bij dit kamp behorend restaurant. Daarna snel ons verslagje geschreven en tot slot snel naar bed. Want morgen moeten we al weer vroeg op.

Vrijdag, 19 februari Volledige safaridag in Masai - Mara.
De overnachting vindt nu voor de twee komende nachten plaats in Masai Mara Sopa Lodge. Vandaag, na een heerlijke nacht in de tent, hadden we een volledige safaridag voor de boeg, nl van 8.00 uur tot 16.30 uur. Het was een super mooie zomerdag, prachtig weer, maar zeer lang en vermoeiend. We kregen evenwel waar voor ons geld. We zullen niet alle dieren weer opnieuw opnoemen, zelfs de vogels en vlinders noemen we in het geheel niet, want daar weten we de namen niet van. We beperken ons daarom alleen tot de "highlights" en dat zijn…………. Een leeuw en leeuwin, slapend in een bosje, op nog geen 6 meter afstand. En op een afstand van circa 50 meter zaten de aasgieren reeds te wachten op het straks komende prooiafval….. En even later zagen we nog een mannetjes Leeuw in een bosje op een afstand van circa 5 meter. Natuurlijk hebben we daar de nodige foto's van gemaakt. En een paar uurtjes later hing 3 meter boven ons in een boom een Luipaard. Z'n ogen en houding zei: "Nog een stap verder….. en ik vreet je op!". Daarna hebben we in het open veld gepicknickt. Nee, alles wat we hadden verwacht maar dit niet…… een dag om nooit te vergeten. Vervolgens gingen we naar onze nieuwe bestemming, dit was de Masai Mara Sopa Lodge. Een groot verschil met de vorige overnachting. Het was een super de luxe Lodge, met weer veel Chinese gasten. Een prachtig Lodge, en een fraai restaurant en een schitterend zwembad. Vanavond 10.00 uur werden er dieren nabij de Loges gevoederd. Hiervoor zijn we op gebleven. Maar helaas viel het resultaat iets tegen. Het waren kleine dieren die je nauwelijks in het donker kon ontwaren.
Zaterdag, 20 februari Een volledige safaridag in Masai Mara. Overnachting in dezelfde Lodge. Na een heerlijke nachtrust zijn we om 8 uur weer op safari gegaan. Op ons verzoek werd de safari vandaag beperkt tot circa 2.00 uur s'middags. We wilden nog wel even genieten van de faciliteiten van de Lodge, o.a. van het prachtige zwembad. Het was evenals de voorgaande dagen weer een prachtige dag. Kort na ons vertrek werden we door twee "Jachtopzieners" aangehouden, onze chauffeur moest eerst "dokken", want ze hadden kennelijk iets in zijn papieren (vergunning) ontdekt wat volgens hen niet helemaal klopte…… Wij hebben de gids 1.000 Ken.Sh. geleend, die hij daarna als "omkoping" aan deze lieden heeft betaald. Daarna vervolgden we onze weg. Eerst zagen we Jakhalzen, daarna kuddes wilde Zwijnen, Olifanten, Buffels etc. etc. Maar tot onze grote verbazing zagen we bij een bosje twee jonge Leeuwenwelpen, deze konden we prachtig waarnemen, wat we niet wisten was dat het ouderpaar in het bosje voor ons verscholen lag. En…….. nog geen 100 meter verder zat ook een Leeuwenpaar met wel 4,5, of zes welpen. Het was voor ons een bruine, onontwarbare deken……. Dus exact tellen konden we ze niet. Om half een hebben we gepicknickt, in de verte begon het te onweren. Hierna reden we oneindige afstanden door de steppen of toendra's….. Er leek geen eind aan te komen. Aan de horizon zagen we, zo leek het wel, een paar hijskranen……… maar dit waren de hijskranen van de natuur…..namelijk……Giraffen………. En boven de bergen zagen we de buien op ons afkomen, maar de gids wist deze op een of andere manier behoorlijk goed te omzeilen. Alleen het laatste halfuurtje kwam er een plensbui. Maar om circa 14.00 uur waren we terug in onze Lodge, maar van zwemmen kwam, gezien de weersomstandigheden, weinig terecht. Janneke werd uitgenodigd om een lezing/meditatie te houden over de motivatie van ons bezoek aan Kenia. Dit zou plaatsvinden om 7.00 uur, maar daar kwam een Keniaans uurtje bij, dus het werd 8.00 uur. We werden welkom geheten en daarna vond er een kleine samenkomst plaats. Janneke hield een beknopte preek in het Engels voor een klein aantal aanwezigen. Daarbij gaf zij de relatie aan van de schepping, zoals dit in Genesis was beschreven, en hoe wij dit in Kenia, met name in de Masai momenteel konden ervaren. Verder vertelde ze over ons bezoek aan de drie kinderweeshuizen en over onze Keniaanse dochter Veronicah en haar broer Matthew, die we onlangs in Ruiri hadden ontmoet. Na afloop hiervan hebben we gegeten en tot slot van de dag hebben we een Masaiaanse-show met dans bijgewoond. Heel hoge sprongen en een bijzonder angstaanjagend uitstoten van klanken op een monotone wijze. Onvergetelijk!!!

Bezoek aan "The Blessed Generation" Weeshuis Nyamira
Zondag, 21 februari Van Masai Mara naar Nyamira. Bezoek aan The Blessed Generation, overnachting in Borabu Hotel. Vanmorgen zijn we om 5.00 uur opgestaan voor een zeer lange autotocht naar Nyamira. Aanvankelijk reden we nog circa 4 uren door een tweetal natuurparken van Masai Mara. Behalve wilde Zwijnen, Apen, Buffels, zagen we opnieuw een vijftal Leeuwen. We passeerden voor heel even de grens van Tanzania en daarna een brug over de rivier de Mara, deze rivier is 270 km lang. Hier zagen we o.a. Krokodillen en Nijlpaarden. In totaal reden we circa 7 uren, al hotsend en stotend over onvoorstelbare slechte zandwegen, vol met gaten en plassen. Een auto had het onderweg begeven en een auto zat volkomen vast in de smurrie. Daarna kwamen we wat meer in de bewoonde wereld met een geasfalteerde weg. Ook konden we na dagen weer eens mobiel bellen. Om 4 uur bereikten we, na veel zoeken, het 3e weeshuis van Ria Fennema, The Blessed Generation. We werden door de leiding en de kinderen warm verwelkomd. Spontaan werd er weer voor ons gezongen en daarna werd er voor ons gedanst. Ook op de poorten stond aangegeven "Welcome uncle Jan en aunt Janneke" Verder hadden de kinderen tekeningen voor ons gemaakt. Om zes uur gingen we naar ons hotel. Dit was, in tegenstelling tot de vorige bijzonder luxe Lodge, zeer eenvoudig en sober. Om 8 uur konden we eten, dit bestond uit droge rijst, aardappelen en een stukje kip met wortelen, verder niets, ook geen borden…… Van internetten is uiteraard in het geheel geen sprake…. Op deze manier maken we alles in Kenia mee.

Maandag, 22 februari
s'Morgens bezoek aan het weeshuis in Nyamira en daarna naar Kisumu. Overnachting in New Victoria Hotel. Vanmorgen hebben we het weeshuis opnieuw bezocht. De kinderen hadden in verband met onze komst vandaag VRIJ VAN SCHOOL!!!!! Eerst kregen we van de leidster Eva, een samenvatting van het reilen en zeilen van het weeshuis. Er waren 33 kinderen van 6 – 16 jaar. 2 mamma's die de leiding assisteerden en 2 mannen die voor de veiligheid zorgden. Verder zorgden de mama's en de mannen in teamverband voor het koken. Daarna kregen we een rondleiding door het weeshuis, het terrein en de grootte van het huis was te vergelijken met ons huis, maar hier woonden op dezelfde oppervlakte 33 kinderen met de leiding…….. Maar ja op een slaapkamer sliepen 10 kinderen, de bedden boven en naast elkaar. De kleding keurig in vakken verdeeld…….. Als je dit alles aanschouwde, dan schoten de tranen je dikwijls in de ogen………… Ja, dan moest je bijna wel j…..a…..n …..k….e…..n !!!!!! We hebben steeds meer bewondering en waardering gekregen voor al het werk dat Ria en Fester met de 3 leidsters Gladdy's , Ann, en Eva met hun staf hier in de loop der jaren tot stand hebben gebracht. HULDE!!!!!! Hierna kwamen we met de kinderen samen en werden pennen en ballonnen uitgedeeld. Verder kregen ze op de laptop de foto's van henzelf te zien van de vorige dag en een aantal foto's van Ria en Fester met de kinderen en van de weeshuizen in Ruiri en Malindi en van Veronicah met haar broer Matthew. Dit alles viel goed in de smaak. Aan het eind van de morgen werden we uitgenodigd om samen met de leiding en de kinderen de lunch te gebruiken. Deze bestond uit bruine bonen met maïs. Aanvankelijk was dit uiteraard even wennen, maar het viel best in de smaak. Vervolgens werden we om circa 13.00 uur door de leiding en de kinderen uitgewuifd……. O N T R O E R E N D !!!!!!! (We kregen even een soort Prins Bernhard en Koningin Juliana gevoel…….) Daarna reden we in ongeveer 3 uren naar Kisumu. Volgens het programma konden we daar een "boatride" op het Victoriameer verwachten. We dachten aan een tochtje met een rondvaartboot…… Bij aankomst in Kisuma was de lucht behoorlijk donker gekleurd en in de verte zag je de buien dreigend hangen en de koppen stonden op de golven. We zagen elkaar aan….. van moeten we dit wel doen…… want de rondvaartboot bleek een grote ranke vissersboot met aanhangmotor te zijn. Er gingen drie mannen met ons tweeën mee, een gids, een stuurman en een man die het water van tijd tot tijd uit de boot hoosde en zorgde voor het aanleggen van de boot…… De bui kwam volgens deze zegslieden niet naar ons toe…. Dus varen maar……. Op het meer ging het soms behoorlijk wild te keer. Na een poosje gingen we aan land, daar waren vrouwen die vissen schoon maakten en verder was er een visveiling. (Op dat moment was deze niet in gebruik, wegens afwezigheid van vraag door toeristen) Daarna vroeg de bemanning ons of we misschien nog iets interessanter wilden zien, dan moesten we nog circa 1 uur varen en dan kwamen we bij de mangrovebossen met Hippo's (Nijlpaarden). Dit kostte wel een behoorlijke duit meer, maar na wat afdingen kon het ook voor de helft van de prijs. Nou vooruit dan maar…. We waren hier nu eenmaal en waarschijnlijk komen we hier nooit weer terug….. Het was weer een unieke tocht, met veel fraaie vogels, planten en…..Hippo's, ja wel…….. Daarna gingen we naar het New Victoria hotel. Dit was voor onze begrippen een zeer sober hotel, maximaal 1*!!!!! Onze gids had daar voor ons een speciaal vismenu besteld ugali, een soort griesmeelpannenkoek met gebakken vis. Dit gerecht hebben wij op Keniaanse wijze gegeten, dwz. Met de handen.….. Het smaakte uitstekend. Tot slot hebben we nog snel ons verslagje voor vandaag gemaakt en daarna gingen we lekker slapen….. Van internetten kwam weer weinig terecht. We proberen morgen een internetcafé te vinden. Zo houden we er de moed erin.

Passeren Evenaar en bezoek roots Obama
Dinsdag, 23 februari. Excursie naar de geboorteplaats van de familie Obama en passeren van de evenaar. Overnachting in New Victoria Hotel. Vanmorgen hebben we een rondtocht gemaakt door verschillend dorpen, waar we, evenals op zovele plaatsen enorm veel marktkraampjes zagen, waar allerlei zaken te koop zijn. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er te koop. Zelfs........doodkisten...... Inkomen verzekerd!!!!! Hierbij dient opgemerkt te worden, dat praktisch alle kraampjes die we gezien hebben, ook die langs de weg, amper de naam kraam in onze Westerse ogen verdienen. Bouwval van het ergste soort. Dan is fotograferen geen optie. Daarna passeerden we de evenaar waar een bepaald monumentje was opgericht.
Daar ontdekte ik dat mijn fototoestel alle diensten weigerde..Maar gelukkig beschikt Janneke ook over een dergelijk apparaat. Vervolgens reden we nog enkele uren en bereikten we de geboorteplaats van Obama's vader en grootouders. We hebben met de grootmoeder en de tante van Obama gesproken. Dit was een heel warm en vriendelijk gesprek, hetgeen met het uitwisselen van adressen gepaard ging en een liefdevolle omhelzing. Verder hebben we de grafstenen van de vader en de grootvader van Obama gezien. De vader is door een auto ongeluk op z'n 46e levensjaar overleden. Wat ons opviel was, dat er stevig en snel gebouwd wordt aan een toeristische trekpleister. We hebben in een eenvoudig eethuisje met de naam "Yes we can" , een Keniaans gerecht gegeten, wat bestond uit gebakken lever en diverse groentes en de nationale UGALI met een pannenkoek, inclusief thee en Cola. En weer eten... met de vingers..... Voor een prijs voor ons drieën van Ken.Shilling 600, of te wel 6 EURO's...... Daarna zijn we huiswaarts gekeerd om een Internetcafe te zoeken om uiteindelijk eens met onze medereizigers contact te maken. We hopen dat het ons nu eindelijk zal lukken.

Guesthouse Malindi
Woensdag, 24 februari Vlucht van Kisumu via Nairobi naar Malindi. Overnachting in Blessed Generation Guest House – Malindi. Gisteren is het ons, na veel moeite, uiteindelijk gelukt om ons verslag, in een Internetcafe, tot en met 23 februari op de Website Janenjanneke.waarbenjij.nu. te plaatsen voor slechts €. 0,86 voor 1,5 uur…….. Daarna gingen we naar ons Hotel New Victoria terug, nou ja hotel…… het leek meer een gevangenis die tot hotel was omgebouwd, streng beveiligd met allerlei hekken, zelfs tussen de verschillende verdiepingen, met op elke verdieping een "cipier" ( securityguide) en alles achter de tralies……. Het verschil was wellicht, dat je zelf over de sleutels beschikte van je eigen cel…. s'Avonds hebben we ten afscheid met onze gids "gedineerd" vis eten met handen en vingers….…… Hij heeft voor ons de gevolgde route op onze kaart van Kenia geplaatst en ook de reis door het Nationaal Park Masai Mara op een platte grond aangegeven. Vannacht hebben we ervaren dat de vloek van Farao tot Kenia kan reiken!!!!!!!!!…... Diarree en kotsmisselijk, dit kwam wellicht door het eten in het Eethuis "Yes we can" in het land van Obama. We moesten, nog steeds misselijk, vroeg opgestaan, omdat we om 7.45 uur op het vliegveld van Kisumu aanwezig moesten zijn voor het inchecken van onze vliegreis van Kisuma naar Nairobi. Hier moesten we overstappen( maar hadden een vertraging van circa 1,5 uur) op een vliegtuig voor Malindi. Daar arriveerden we om 2 uur. Maar gelukkig stonden daar, na 1,5 uur gewacht te hebben, Eric met zijn chauffeur nog braaf op ons te wachten. Die brachten ons snel naar het Blessed Generation Guest House. En al spoedig ontfermde "Moeder (Theresia) RIA" zich, naast haar zorg over ruim 500 weeskinderen, met haar weeshuisarts over de beide Europeanen. Verder kregen we in het guesthouse de beschikking over een hartstikke aardige Keniaanse huisknecht Wilson. Janneke had als gevolg van de bijverschijnselen van de Malaronetabletten, "tongblaar" (schimmel) opgelopen. Maar God zij dank, het Guesthouse bleek voor ons een oase en waar paradijs te zijn, weliswaar behoorlijk bewaakt o.a. Massai bewakers in vol ornaat, tralies en sloten, maar met een prachtig en uniek uitzicht over de bossages op zee.