“Habari?”, “Nzuri!”
Safari en bezoek aan Spirit of Faith Children's Center
door Tessa van Charldorp

Afrika, Kenia. Twintig kilometer ten noorden van Nairobi ligt het Spirit of Faith Childrens Center (SOFCC); een weeshuis waar ongeveer 80 kinderen wonen en naar school gaan. Samen met mijn ouders en twee zussen bezocht ik in december 2003 het SOFCC.
Wanneer we ’s ochtends vroeg aankomen met alle koffers en tassen groet een groepje lachende jongetjes ons: “Habari?”, “Nzuri!” (“Hoe gaat het?”, “Prima”, in het swahili). De jongetjes, enthousiast en tegelijkertijd verlegen, helpen ons met onze bagage en brengen ons naar Ria, een Groningse die de leiding heeft in het SOFCC.

We krijgen een rondleiding over het terrein van het weeshuis. Op het ene deel van het land bevinden zich Ria’s huis, het safarikantoor en de slaapruimte van de jongens. Hier zijn ook projecten gestart met als belangrijkste doel het weeshuis zelfstandig te maken. Op het andere deel van het land bevinden zich de pas gerenoveerde slaapruimtes van de meisjes, de vervallen eetzaal en de nieuwe school. De meisjes willen graag hun slaapplaats aan ons Mzungu’s (Europeanen) laten zien. Vol trots tonen ze ons dat iedereen nu een eigen bed met matras heeft en een eigen tandenborstel. Ze hebben zelfs een eigen tandenborstel!
De school ziet er heel goed uit. Met de hulp van donaties is hier een gloednieuw gebouwtje gerealiseerd met negen klaslokalen, een bibliotheek, een computerzaal en een lerarenkamer.
De rest van de dag brengen we met de kinderen door: we lachen, voetballen en leren ze kaarttrucjes, terwijl zij ons swahili leren. ’s Middags brengen we samen met een aantal kindjes van het weeshuis een bezoek aan David ; een 12-jarig lief jongetje uit het SOFCC die met hartproblemen in het ziekenhuis ligt. We hebben een boekje over Tarzan voor David meegenomen. Hij is te moe om er mee te spelen. Voordat we weggaan staan we met z'n allen rondom het bed van David; hand in hand wensen we hem sterkte en geven hem moed door het vertellen van verhalen en gebeden.
’s Avonds brengen we nog een paar uur door met de kinderen voordat ze om acht uur gaan slapen. Mijn zussen en ik proberen Ugali, een Afrikaanse schotel van bloem en water. Bij de kinderen favoriet want het vult de maag. De kinderen liggen in een deuk wanneer wij een stukje proeven: “Mzungu’s! Ugali!”

Met gemengde gevoelens beginnen we de volgende dag aan een 7-daagse safari; gemengde gevoelens omdat we graag bij het weeshuis willen blijven, omdat al deze kinderen, zonder ouders, zo’n positief leven leiden in dit arme land, omdat we een ziek jongetje achter laten in het ziekenhuis, terwijl wij, allemaal even gezond, geld uitgeven om wilde dieren te bezichtigen. Kenia is een land van tegenstellingen. Wij zitten er middenin.
De safari is onbeschrijfelijk en onvergetelijk. Zo mooi, de Afrikaanse natuur. We zien olifanten, leeuwen, hyena’s, giraffen, zebra’s, neushoorns, struisvogels, apen, gazelle’s, buffalo’s en veel meer verschillende herten, vogels en andere dieren. Onze gids Ben weet ons van alles te vertellen over iedere diersoort, van groot naar klein. Hij luistert aandachtig naar de radio waarmee alle gidsen met elkaar communiceren. Zo weten we precies waar de baby leeuwen zich bevinden, en waar de cheetah’s een prooi hebben gevonden. We rijden van Amboseli naar Lake Nakuru en eindigen in het Masaai Mara National Park.

Na zeven dagen rijden we terug naar het weeshuis. Onderweg denken we na over wat we mee willen brengen voor het weeshuis. We kopen fruit voor alle kinderen voor die avond en fruitbomen voor later: avocado-, appel- en sinaasappelbomen. De nog altijd lachende jongetjes helpen met het uitladen van de plantjes. Ze krijgen direct water, en één van de jongetjes wordt toegewezen als plantjesbeheerder. Het verse fruit wordt door een grote groep kleintjes naar de mama’s gebracht. Zij zullen de fruitsalade klaarmaken voor die avond. Het lijkt wel feest.
De volgende dag zit het Afrika avontuur erop. Wij keren, als familie terug naar ons eigen landje. De kindertjes maken zich klaar voor school. Wat een onvergetelijke, mooie, indrukwekkende vakantie. Alles wat ik met mijn familie in zo’n korte tijd heb meegemaakt in Kenia en in het weeshuis heeft mijn ogen doen openen. De positieve instelling van deze kinderen en de moed die ik heb mogen meemaken, en de onvergetelijke mooie natuur hebben een speciaal plekje gevonden in mijn leven. Ik ga zeker terug!